اگر در شرایط بحران اعضای خانواده جدا شدند چگونه قرار قبلی بگذاریم؟
جدا شدن اعضا خانواده در شرایط بحران 🆘 می تواند باعث ایجاد ترس و سردرگمی شود. اما با برنامه ریزی یک قرار قبلی سازمان یافته، می توانید این شرایط را به یک برنامه عملی تبدیل کنید. در این راهنما از آی آر میکس، به بررسی ترفند های تخصصی برای ایجاد چنین برنامه ای می پردازیم.
برنامه قرار ملاقات خانوادگی در شرایط اضطراری
Family Emergency Meeting Plan
بسیاری از افراد تصور می کنند که موبایل و اینترنت همیشه در دسترس هستند. اما تجربه نشان می دهد که در بحران های بزرگ، شبکه های مخابراتی دچار اختلال می شوند یا ترافیک آن ها به قدری بالا می رود که برقراری تماس نا ممکن می شود. در این شرایط، نداشتن یک برنامه مشخص، باعث سردرگمی و اتلاف زمان طلایی می شود. برنامه قرار ملاقات خانوادگی، روشی است که در بسیاری از کشور های دنیا برای آمادگی در برابر بحران آموزش به افراد آموزش می دهند. هدف این برنامه این است که اگر اعضا خانواده در زمان حادثه در مکان های مختلفی مانند محل کار، مدرسه، خانه یا خیابان باشند، بدانند باید به کجا مراجعه کنند. دقت کنید، یک برنامه خوب باید شامل محل های مشخص، زمان انتظار، مسیر های جایگزین و افراد رابط باشد. همچنین لازم است همه اعضا خانواده با این برنامه آشنا باشند.
مراحل ایجاد قرار قبلی در شرایط بحرانی چیست؟

قرار قبلی خانواده یک برنامه جامع است که شامل تعیین نقش ها، روش های ارتباطی و نقاط ملاقات است. این برنامه نه تنها از تلفات جانی جلوگیری میکند، بلکه احساس امنیت را در بین اعضای خانواده تقویت میکند. در این بخش، ۳ مرحله کلیدی برای ایجاد این قرار قبلی را به صورت قابل اجرا بررسی می کنیم.
تعیین اهداف مشترک و اولویت ها
مرحله اول گرد هم آوردن تمام اعضا خانواده برای بحث درباره اهداف مشترک است. این مرحله بسیار حیاتی است، زیرا بدون شناخت اولویت ها، در بحران ممکن است تصمیمات نادرست گرفته شود. به خاطر بسپارید ایمنی کودکان، سالمندان یا افراد مبتلا به بیماری های مزمن باید در اولویت قرار گیرند. تعیین کنید که کدام فرد در هر شرایط مسئول ارتباط با نیرو های امدادی است. برای مثال خانواده ای پس از مشورت، تصمیم گرفتند که پدر مسئول تماس با آتش نشانی و مادر مسئول ایجاد ارتباط با کودکان باشد.
تعیین نقاط ملاقات و روش های ارتباطی
در بحران، ارتباطات ممکن است قطع شود. بنابراین تعیین دو نقطه ملاقات و روش های ارتباطی جایگزین ضروری است. اولین قدم برای برنامه ریزی قرار در شرایط بحران، انتخاب یک محل امن نزدیک به خانه است. این مکان باید جایی باشد که همه اعضای خانواده آن را به خوبی بشناسند و بتوانند در صورت نیاز به سرعت به آنجا بروند. برای مثال میتوان مکان های مانند مسجد یا مدرسه محل، خانه یکی از اقوام نزدیک یا پارک نزدیک خانه را انتخاب کرد. پس از انتخاب این محل، حتما چند بار همراه اعضا خانواده به آنجا بروید تا همه مسیر رسیدن به آن را یاد بگیرند.
تعیین یک محل دوم و خارج از محله
گاهی ممکن است بحران بسیار گسترده باشد و امکان حضور در محل اول وجود نداشته باشد. به همین دلیل کارشناسان توصیه می کنند علاوه بر محل نزدیک خانه، یک محل دوم خارج از محله نیز تعیین کنید. این محل می تواند شامل یک مرکز عمومی محبوب در شهر، پایگاه امدادی یا مراکز مدیریت بحران باشد. هدف از انتخاب محل دوم این است که اگر خانه یا محله دچار آسیب شد یا راه ها بسته شد، اعضا خانواده بدانند مقصد بعدی کجا است. نکته مهم آن است که همه اعضا خانواده باید بدانند اگر نتوانستند به محل اول بروند یا کسی را آنجا پیدا کنند، باید به محل دوم مراجعه کنند.
تعیین زمان انتظار و روش ارتباط جایگزین

یکی از مشکلات رایج در شرایط بحران این است که افراد نمی دانند چقدر باید در محل قرار منتظر بمانند. بنابراین بهتر است در برنامه خود این موضوع را مشخص کنید. می توانید با قوانین ساده شروع کنید. هر فرد پس از رسیدن به محل قرار حداقل یک ساعت منتظر بماند یا اگر کسی بعد از زمان مشخ نیامد، به محل دوم مراجعه شود. همچنین در صورت امکان، پیام کوتاه یا یادداشت بر روی کاغذ در محل قرار داده شود. پیشنهاد می شود یک فرد را به عنوان رابط خارج از شهر تعیین کنید. در بسیاری از بحران ها تماس بین شهری آسان تر از تماس محلی برقرار می شود. اعضا خانواده می توانند با آن فرد تماس بگیرند و محل خود را اطلاع دهند تا او اطلاعات را به دیگران منتقل کند.
تعیین فرد واسط
یکی از بزرگترین اشتباهات در بحران، تلاش مکرر برای تماس با افرادی است که در همان منطقه بحرانی هستند. شبکه های مخابراتی محلی معمولا اولین قربانیان شلوغی هستند. راه حل، انتخاب یک نفر واسط است که در شهر یا استان دیگری زندگی میکند. تمام اعضا خانواده باید شماره این فرد را حفظ باشند و در صورت جدایی، به جای تماس با هم، با این فرد تماس بگیرند و وضعیت خود را گزارش دهند. این فرد واسط، مسئولیت هماهنگی و اطلاع رسانی وضعیت همه اعضا به یکدیگر را بر عهده می گیرد. این روش بار ترافیک شبکه را از منطقه بحرانی خارج میکند و احتمال برقراری ارتباط را بالا می برد.
مدیریت منابع و کیت های اضطراری
بخش مهمی از قرار قبلی، آمادگی برای زمان انتظار است. گاهی اتصال مجدد ساعات یا حتی روز ها طول می کشد. هر عضو خانواده، به ویژه کودکان، باید یک کیت نجات کوچک همراه داشته باشند. این کیت شامل یک بطری آب کوچک، تنقلات انرژی بخش، چراغ قوه، سوت، و یک کپی مدارک شناسایی است. سوت ابزاری حیاتی است، زیرا فریاد زدن باعث خستگی و ورود گرد و غبار به ریه می شود اما صدا سوت در فضا قابل شنیدن است. همچنین باید توافق شود که هر کس مقداری پول نقد همراه داشته باشد. زیرا در بحران، دستگاه های کارتخوان و اینترنت بانک ممکن است قطع باشند.
تدوین برنامه های جایگزین و آمادگی برای شرایط اضطراری
برنامه های جایگزین برای شرایط غیر منتظره مانند قطع برق یا اینترنت بسیار مهم هستند. این برنامه ها شامل وجود یک نقشه فیزیکی با نقاط دارای علامت، وجود یک کارت جاوی اطلاعات پزشکی و شماره اضطراری برای افراد مسن و کودکان می شود. سعی کنید هر ۶ ماه یکبار برنامه های خود را بازبینی کنید. برای کودکان، می توانید با استفاده از بازی های ساده مانند نقاشی، برنامه نجات را توضیح دهید.
جمع بندی
وجود برنامه ای برای قرار قبلی در شرایط اضطراری یک ضرورت ایمنی است. این برنامه نیازی به پیچیدگی ندارد، کافی است دو مکان مشخص، یک فرد واسط خارج از منطقه و یک کیت اضطراری ساده آماده کنید. جدا شدن اعضا خانواده در شرایط بحران به خودی خود باعث ایجاد ترس و آشفتگی می شود. پس بهتر است با داشتن آرامش روانی، مرور برنامه و تکرار آن میزان امنیت خود را افزایش دهید. اگر اعضا خانواده از قبل بدانند در صورت جدا شدن باید به کجا بروند، شانس پیدا کردن یکدیگر بسیار بیشتر خواهد بود. این برنامه نه تنها برای بحران های طبیعی، بلکه برای هر شرایط غیر منتظره دیگر کاربرد دارد. کلید موفقیت در این برنامه، تکرار و به روز رسانی مداوم است. از امروز شروع کنید، زیرا هر دقیقه ای که صرف برنامه ریزی می کنید، امنیت خانواده شما را تضمین خواهد کرد.
سوالات متداول
مدارس معمولا پروتکل های ایمنی خود را دارند. باید به کودک آموخت که به هیچ وجه بدون هماهنگی مسئولین مدرسه خارج نشود و در مکانی که مدرسه تعیین خواهد کرد منتظر بمانند تا والدین یا نفر معتمد بیایند. بهترین مکان معمولا یک فضای باز و امن در نزدیکی خانه مانند پارک محله، مسجد، مدرسه یا میدان اصلی است که همه اعضا خانواده آن را بشناسند. زیرا در زمان بحران ممکن است ارتباطات قطع شود و اعضا خانواده نتوانند با یکدیگر تماس بگیرند. داشتن محل قرار مشخص باعث می شود همه بدانند برای پیدا کردن یکدیگر باید به کجا مراجعه کنند. خیر، برنامه اصلی می تواند یکسان باشد. اما باید برای سناریو های خاص مثل آتش سوزی که نیاز به خروج سریع دارد یا سیل که نیاز به ارتفاع گرفتن دارد، نکات تکمیلی در نظر گرفته شود.اگر کودکان در مدرسه باشند و ما نتوانیم به آنجا برسیم چه کنیم؟
بهترین مکان برای قرار خانوادگی در بحران کجا است؟
چرا باید قبل از وقوع بحران محل قرار خانوادگی تعیین کنیم؟
آیا لازم است برای هر نوع بحران برنامه جداگانه ای داشته باشیم؟
نظرات و پیشنهادات شما؟
آیا شما تا به حال برای شرایط بحران برنامه خانوادگی تنظیم کردید؟ به نظر شما بهترین محل برای قرار اعضا خانواده در مواقع اضطراری کجا است؟ چه روشی را برای حفظ آرامش در زمان جدا شدن اعضا خانواده در شرایط بحران پیشنهاد می کنید؟ تجربه ها و پیشنهاد های خود را در بخش نظرات با ما و دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید. شاید تجربه شما بتواند به خانواده ای دیگر در زمان بحران کمک کند.

